Breaking News
वर्षाले त्रिवि क्रिकेट मैदान जलमग्न, एनपीएलको पहिलो खेल रद्द    ||     अर्नबको प्रभाव कमजोर हुँदै, अझै केही प्रदेशमा भारी वर्षा; दिउँसोपछि मौसममा सुधारको संकेत    ||     कृषिमा युवा आकर्षण बढ्दै: नेपालगञ्जमा तीन युवाले थाले व्यावसायिक सयपत्री फूल खेती    ||     भूपिन र जुनु रानाको निबन्धकृतिलाई ‘विमल गुरुङ कृति पुरस्कार    ||     चक्रवात ‘अर्नब’को प्रभावले देशभर वर्षा र हिमपात, केही क्षेत्रमा भारी वर्षाको चेतावनी    ||     एनपीएलमा आज दुई खेल, जनकपुरलाई पहिलो जितको खोजी; काठमाडौं विजयी सुरुवातको लक्ष्यमा    ||     चक्रवात ‘अर्नब’को प्रभाव बढ्दै, देशका विभिन्न क्षेत्रमा भारी वर्षा र हिमपातको जोखिम    ||     बाढीको पूर्वसूचनादेखि जोखिमपूर्ण उद्धारसम्म: इन्स्पेक्टर अनिल श्रेष्ठ गण्डकीकै उत्कृष्ट प्रहरी    ||     सेयर बजारमा हरियाली, नेप्से ३३ अंकले उकालो लाग्दा साढे ७ अर्बको कारोबार    ||     पहिलो जितको खोजीमा सुदूरपश्चिम, पोखरालाई सुखद सुरुवातको अवसर    ||    

लोलिएका आखाँवाल !

  •   १ वर्ष अघि | १२ साउन २०८२, सोमवार

कविता :

   ✍🏼 भ्यालेस लिन्डसे (१८७९)

सुकर्महरु गर्नै नपाई र त्यसले आफ्नो गौरव गाथा उचाल्नै नपाइ

शिशू आत्माहरुलाई भुंग्रोमा पिल्सीन नदेऊ

जगतको एउटै अपराध छ, यहाँका शिशुहरु

उदास भैरहेछन्

यहाँका गरिबहरु गोरु बनाइएका छन्,

ति अपागंहरुका आखाँ

लोलिएका छन् ।

भोकै मरे भन्ने होइन, तर सपना शून्य भै भोकभोकै मर्दैछन्,

विजय छरेनन भन्ने होइन तर तिनीहरु

कहिल्यै त्यै बाली काट्नै पाउदैनन्

सेवा गर्दैनन भन्ने होइन, तर सेवा गर्ने परमेश्वर पउदैनन्

मर्दैनन भन्ने होइन, तर भकभकी भेडाको मृत्यु मर्दैछन ।

  • Jigyasanepal