म एक कृषि इन्जिनियर, र मेरो मानसिकता नै कृषिमा आधुनिकीकरण गरि यसलाइ एउटा उद्धमशील रोजगार क्षेत्र बनाउनु पर्छ भन्ने हो। यस्तै अनुभव बटुल्ने क्रममा, केही दिन अघि म क्यानडाको गाई फार्ममा पुगेको थिए। नेपालमा मैले कयौं फार्म भ्रमण गर्दा त्यहा कमि भएका कुरा यहाँ पुर्णरुपमा गरेको देखियो। 

म गएको फार्ममा जम्मा १०० गाई पालिएको थियो जसले दिनमा ४००० लिटर दूध दिने गर्थ्यो। दूध दुने काम देखि लिएर सरसफाइ देखि लिएर सम्पुर्ण कुरा त्यहा अटोमेटेड नै थियो भने त्यो पुरै फार्म केवल दुई जनाले मात्र सन्चालन गर्नुभएको थ्यो। गाइलाइ मकै र धानको परालबाट बनेको साइलेज खुवाउने गरिन्थ्यो, जसको प्रसोधन पनि त्यही रहेको सिलो बाट हुने गरेको छ। सबैभन्दा गज्जब त त्यहाको milking parlour थ्यो जहाँ गाइहरु आफै जान्थे र मेशिनले दूध दुन्छ (यो एकदम गज्जबको सिस्टम छ, यसको बारेमा लेख्न ठुलै लेख चाहिन्छ, केही समय पछि म लेख्नेछु)।

मेशिनले दूध प्रोसेसिङ्ग युनिट मा आफै पुर्याउथ्यो भने त्यहा बाट शुद्ध दूध लिन ट्यान्कर लिएर कम्पनिका व्यापारी आउछन र प्रोसेसिङ्ग युनिटमा रहेको सानो प्वाल बाट पाइप मार्फत ट्यान्करमा पुर्याउछन। र सबैभन्दा रमाइलो भनेको यो सबै आफै सन्चालन हुन्छ, मानिस त केवल रेखदेखको लागि, मात्र।

सम्भावना हाम्रै देशमा पनि छ, तर तरिका सिक्नु पर्छ, कृषिलाई पुर्खाले दिएको कर्म भन्दा पनि एउटा व्यवसाय बनाएर सन्चालन गर्नुपर्दछ, अनि बल्ल देशको कृषि आधुनिकताको बाटो तिर जान्छ।

- Rupesh Acharya

• Jigyasanepal